Selecteer een pagina

Het is even stil geweest, je zou verwachten dat ik, met alle Corona perikelen en thuiswerktijd, meer tijd zou hebben om te schrijven en uploaden. Helaas bleek niets minder waar. Tussen de schoolwerkjes en werk door had ik veel minder tijd dan gedacht om lekker aan het werk te gaan. Maar nu dan toch weer een nieuwe test! Dit is er één waar ik al langer naar uitkeek om te doen. Ik had de Wallace Seymour primer namelijk al een keer (kort) getest bij Everycolor en was onder de indruk. Met vier geprimede vellen (want er zijn twee verschillende primers) kwam ik thuis en dacht daar wel even iets leuks van te maken…. maar het liep anders.

De Verpakking en primer – eerste indruk. 

Wallace Seymour Pastel Primer

De verpakking is lekker basic. Geen overbodige informatie of opsmuk. Hoewel ik fan ben van mooie fleurige potjes vind ik dit prima. Het enige dat je zou kunnen missen is de manier waarop je het kunt aanbrengen (maar gelukkig lees je dat hier ;)) 

Het eerste dat opvalt is dat deze primer een zanderige kleur heeft. Op een zandkleurige of bruine ondergrond zal hij niet zichtbaar zijn, maar op wit papier zie je dat. Ook is de primer behoorlijk dik. Dat is een voordeel en een nadeel. Voordeel is dat het puimsteen niet naar de bodem zakt (en je dus niet hoeft te roeren), nadeel is dat de primer door zijn dikte wat minder makkelijk uitsmeert.  

 Omdat ik het oppervlak van mijn testvel nogal grof vind, besluit ik om hem voor deze test te verdunnen met ongeveer 20% water. 

Aanbrengen en structuur

 

Het aanbrengen doe ik zoals altijd, met een roller. Ik gebruik hiervoor Clairfontaine paint-on papier, die ik met schilderstape vastplak op de tafel om kromtrekken te voorkomen. De verdunde primer laat zich makkelijk aanbrengen, maar door het water komen er meer bubbels op mijn papier dan ik zou willen.

Normaal gesproken zou ik deze eerst laten drogen om te zien of het nog wegtrekt, maar ik had geen zin en wilde snel aan de slag, dus veegde ik voorzichtig met een grote zachte kwast een keer na. Dit nam de bubbels weg, maar een geheel glad oppervlak kon ik er moeilijk mee creëren.  Er blijven wat lichte strepen achter.  

Ook is de zanderige kleur duidelijk te zien. Voor mij is dit overigens geen probleem, ik kleur mijn papier meestal volledig, dus zal dit naderhand niet meer te zien zijn.

Na droging was het papier toch wat gaan bobbelen (is dat een goed woord??) Maar dit kan een resultaat zijn van mijn ietwat enthousiaste föhn droging. Normaal laat ik het vel rustig drogen en leg ik er vervolgens iets zwaars op om kromtrekken te voorkomen. (dit is namelijk eerder niet gebeurt)

De primer geeft een duidelijk voelbare structuur. Op de plekken waar het zanderige niet zichtbaar is voelt deze voor mij het fijnst aan. Dit zou kunnen betekenen dat door meer te verdunnen een goede structuur ontstaat zonder de vegen. (maar dat ga ik nog testen) Het voelt een beetje zoals de Schmincke primer op de doorzichtige stukken, wat groffer in de zanderige gedeeltes. 

 

Wallace Seymour primer

De test


Om te voorkomen dat ik mijzelf verlies in allerlei details en weer te lang bezig ben, besluit ik om op vier verschillende media te testen op het papier; panpastel, softpastel (unison), pastelpotlood en kleurpotlood.

Ik heb, zoals je op de foto kunt zien het vel in vieren verdeeld en een globale schets gemaakt van mijn tekening. (Omdat ik niet gezegend ben met het talent om uit mijn hoofd prachtige bloemen te tekenen is elke vergelijking met een daadwerkelijke bloem volledig toevallig ;))

Panpastel en Softpastel

 

Aan de linkerkant gebruik ik de panpastel (linksboven) en de Unison pastels (linksonder) beide gaan er makkelijk op, maar het aanbrengen van de panpastel gaat (net als op pastelmat) wat minder soepel. Pas na een paar lagen komt de kleur echt tot leven. Het papier ‘pakt’ de panpastel ook zoals pastelmat. Zonder de blender kan ik maar moeilijk een egaal resultaat behalen. Met de blender en wat kleur gaat het overigens uitstekend. 

De Unison pastels gaan er zeer gemakkelijk op. De structuur pakt meteen veel kleur en met een panpastel tooltje smeer ik het makkelijk en mooi uit (zonder verlies van intensiteit). Bij deze eerste lagen maak ik mij geen zorgen om details, Die wil ik later toevoegen met potlood.

So far so good, ik ben tevreden met de dekking. De structuur is bij de panpastel nog wel licht zichtbaar, de zanderige strepen echter niet.   

 

Pastelpotlood en kleurpotlood

 

Wallace Seymour primer test
Wallace Seymour primer test

Het derde vak dat ik kleurde was met kleurpotlood (rechtsonder) Ik gebruikte mijn Faber Castell Polychromos potloden. Het is onder gebruikers van ‘sanded paper’ algemeen bekend dat de groffe structuur maakt dat potlood zich als pastel gaat gedragen en deze primer doet eigenlijk hetzelfde. Kleur was makkelijk aan te brengen en over het papier uit te smeren. Door de korreligheid was het echter niet zo makkelijk om de kleur goed dekkend te krijgen. Nadat ik het hele deel had voorzien van een paar goede lagen kleur besloot ik te proberen om te blenden met OMS. 

Dat voelde bijna alsof er iets magisch gebeurde… Ik ben geen enorme fan van OMS, maar de kleuren kwamen tot leven en het pigment liet zich erg goed uitsmeren. Aangezien de primer geen vocht opneemt kon ik met een klein druppeltje fantastische effecten bereiken. Met een colourshaper veegde ik wat pigment weg uit de blaadjes van de rode bloem. Ook een succes dus! yay 🙂 vol vertrouwen naar het laatste hoekje – Pastelpotloden.

En daar werd ik minder blij….. Ik moet eerlijk bekennen dat ik normaliter nooit met een pastelpotlood een ‘groot’ vlak zou kleuren, maar in mijn begindagen heb ik het wel gedaan. hoewel ik daar zelden blij van werd, was dat hier helemaal geen succes. Het kan liggen aan de hardheid van de pitt pastelpotloden – maar daarvoor zou ik extra moeten testen. Na een aantal lagen had ik een redelijke achtergrondkleur en kleur op de rode bloem. Het blad en de tak liet ik redelijk onberoerd. 

 

Details toevoegen

Hoewel ik geen intentie had om van deze test een afgewerkte tekening te maken, wilde ik toch wel graag proberen in hoeverre ik nog details kon toevoegen met kleurpotlood en pastelpotlood. op grote delen lukte dat fantastisch met zowel pastel als potlood. Zelfs op het kleurpotloodvlak kon ik nog redelijk wat met pastel toevoegen. (behalve op de achtergrond) De achtergrondkleur bij het potloodgedeelte kon ik nog wel wat warmer maken met Panpastel. 

Wallace Seymour primer test
Wallace and seymour primer test
Wallace and seymour primer test

Eindoordeel

Het is lastig om zo’n  veelzijdig product te beoordelen op één (beperkte) test. Zo zou ik bijvoorbeeld nog graag willen weten hoe de primer presteert als deze meer of minder verdund wordt gebruikt, of met acryverf is gekleurd.

Als ik puur naar de test kijk die ik nu heb gedaan, vind ik de primer van Wallace Seymour uitermate geschikt voor het gebruik met softpastels (zoals Unison) en voor het gebruik met kleurpotlood op oliebasis (in combinatie met OMS) Het aanbrengen gaat soepel en details aanbrengen met kleurpotlood of pastelpotlood gaat echt uitstekend.

Als Panpastel de voorkeur geniet zou ik waarschijnlijk de voorkeur geven aan de colourfix primer (maar wellicht denk ik daar anders over als ik een andere aanbrengmethode heb, of de verdunning aanpas).

De prijs- kwaliteit verhouding maakt dit echter een fijne primer, waar je veel plezier van zal hebben. Wat met deze primer niet kan , is een tekening weer wat meer grip geven, vanwege de zanderige kleur. 

*Disclaimer*

Ik gebruik in mijn reviews enkel producten die door mijzelf zijn aangeschaft. (tenzij anders vermeld) Ik kan mij voorstellen dat je enthousiast bent geworden over de Wallace Seymour primer. Deze is in Nederland exclusief verkrijgbaar bij everycolor.nl. 

Heb je nog vragen over deze (of andere) primers? Laat dan een reactie achter en ik antwoord zo snel mogelijk!